اختلاف ساعت دبی تا تهران : -0.30
فاصله هوایی دبی تا تهران : 2.45

امیرنشین دبی در جنوب کشور ایران و در حاشیه خلیج فارس قرار دارد و جزئی از کشور امارات متحده عربی است. بسیاری از مردم ایران برای تجارت و تفریح به دبی سفر می‌کنند. دبی از دیگر امارت‌های امارات متحده عربی متمایز می‌باشد، از این لحاظ که درآمد نفت آن تنها ۶٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و اکثر درآمد امارت دبی از منطقه آزاد جبل علی، فروش ملک به اتباع خارجی در مناطق آزاد، اعطای اقامت، صدور مجدد کالا، ترانزیت مسافر و کالا و همچنین قسمت بزرگی نیز از گردشگری و دیگر خدمات مالی و تجاری تشکیل می‌گردد. تاسیسات و پیشرفتهای زیاد در صنایع و فعالیتهای مختلف در دبی باعث شده تا توجهات جهانی را در تمام زمینه‌ها و پروژه‌ها از جمله رویدادهای ورزشی و همایش‌ها جلب کند.
نام «دبی» از دو حرف (د) و (با) تشکیل شده، یعنی دبا، «دُبا» نام نوعی ملخ کوچک است. این نوع ملخ در زمان گذشته در این منطقه وجود داشته، به همین جهت نام منطقه را دُبا گذاشته بودند که به مرور زمان به دبی تبدیل شده است. مدتی هم این شهر «الوصل» نامیده می‌شد. در فارسی برخی به اشتباه و به خاطر آوانویسی از روی زبان‌های اروپایی نام این شهر را «دوبی» نوشته‌اند.
دبی تا قبل از سال ۱۸۳۳ میلادی دهکده ای از توابع مشایخ ابوظبی بوده است، در سال ۱۸۳۳ شیخ مکتوم بن بطی آل مکتوم به همراه ۸۰۰ نفر از خویشاوندان و وابستگان و همراهان خود، از امارت ابوظبی به این دهکده کوچ میکنند و از آن تاریخ دوران حکمرانی قبیلهٔ آل مکتوم، و تاسیس امارت دبی آغاز می‌شود. قبل از این تاریخ دبی یک روستای کوچک بیش نبود و هیچ امتیازی از سایر روستاهای اطراف خود نداشت. نسبت قیبلهٔ آل مکتوم به قبیلهٔ آل بوفلاسه یکی از فروع قبائل بزرگ (بنی یاس) می‌رسد. و اصل نام این قبیله از نام «فلاسه» (خواهر فلاح بن هلال الیاسی جد آل نهیان) حاکم امارت ابوظبی گرفته شده است.
گردشگری دبی مبتنی بر خرید است گر چه جذابییت‌های مدرن و تاریخی نیز دارد. دبی از مشهورترین امارت‌ها در میان امارت‌های هفتگانه امارات متحده عربی است. دبی از دیگر امارت‌های امارات متحده عربی جدا و متمایز است زیرا درآمد نفت تنها ۶٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و درآمد اصلی آن از منطقه آزاد جبل علی و گردشگری است.
بیشتر مسافران برای ورود به دبی نیازمند ویزا هستند. اما شهروندان (و برخی ساکنان) شورای همکاری کشورهای خلیج فارس و شهروندان تعدادی از کشورهای اروپایی و جاهای دیگر (شامل استرالیا و زلاند نو) می‌توانند به محض ورود مهر اجازهٔ ورود به مدت ۹۰ روز روی گذرنامه خود دریافت کنند. بازدیدکنندگان از ملیت‌های دیگر باید از ضمانت ساکنان امارات متحده یا یک شرکت یا هتلی که مجوز آن صادره از امارات متحده است برخوردار باشند و تا ۳۰ روز اجازه اقامت دارند. شهروندان اسرائیلی نیز اجازهٔ ورود به دبی را ندارند.
دبی به نام مرکز خرید خاورمیانه شناخته شده است. دبی تعداد زیادی توریست را از کشورهای منطقه و حتی دورتر یعنی اروپای شرقی، هند و آفریقا جهت خرید به خود جلب می‌کند.
برای بازدیدکنندگان دبی، فرهنگ بعد از خرید در درجه دوم جذابیت قرار دارد. مناظری از فرهنگ قدیم دبی در حالیکه این فرهنگ تحت سلطه سرعت سریع پیشرفت اقتصادی شده می‌تواند در مناطق اطراف نهرها دیده شود. ساختمان‌های اطراف نهر نشانگر یک شهر قدیمی است. دهکده غوص (قریه الغوص) و دهکده میراثی (قریه التراث)، ماهیگیری و یافتن مروارید را به نمایش می‌گذارد. از دیگر جاذبه‌ها می‌توان به خانه شیخ سعید المکتوم، موزه دبی و منطقهٔ بستکیه و روستای حتا اشاره کرد. تاریخ این روستا به دو تا سه هزار سال قبل برمی‌گردد و شامل ۳۰ ساختمان است و در ۱۱۰ کیلومتری جنوبی شهر دبی در قلب کوههای حتا و در امتداد رشتهٔ کوه حجر واقع شده است.
موزه دبی در سال ۱۹۷۱ به منظور نمایش سبک زندگی سنتی دبی ایجاد شد و شامل عتیقه‌جات و مصنوعاتی می‌باشد که از آفریقا و کشورهای آسیایی از طریق تجارت به دبی وارد شده‌اند. مسجد شندغه نیز ۲۰۰ سال قدمت دارد.
منطقهٔ صنعتی دبی جبل علی نام دارد که از کشورهای زیادی از جمله چین، تایوان و تایلند برای تولید به عنوان منطقهٔ کاملاً آزاد در آن جمع شده‌اند. منطقهٔ آموزشی دبی در غرب آن و دورترین نقطهٔ دبی قرار دارد. اسم این شهر «شهرک دانش» است. دبی همچنین دارای دانشگاه نسبتاً معروفی به اسم دانشگاه آمریکایی است که در نزدیکی شهر دانش قرار گرفته است.
شهر اینترنتی و شهر رسانه هم در انتهای خیابان ساحلی جُمیرا و پس از عبور از برج عرب قرار گرفته‌اند. بستکیه، یکی ازمناطق مهم و تاریخی این شهر است. بزرگ‌ترین مرکز خرید دنباله دار دبی به نام مرکز تجاری تفریحی دبی می‌باشد. همچنین ساختمان دیگری که برنامه ریزی شده تا دبی را به یک منطقه مرکزی تجاری تبدیل کند، خلیج تجاری است. جایی که زمانیکه تمام شود، حدود ۵۰۰ آسمان خراش را در حوالی منطقه الحاقی دست ساز Dubai Greek به نمایش می‌گذارد. بر دبی توسط پیش آمدگی خلیج فارس به داخل خشکی که مشابه رودخانه است و خور نامیده می‌شود به دو قسمت تقسیم شده است، قسمت غربی این تقسیم که قسمت قدیمی تر شهر است بر دوبی نامیده می‌شود، اما قسمت شرقی آن بر دیره نامیده می‌شود.

حمل و نقل عمومی دبی

فرودگاه بین‌المللی دبی بزرگترین فرودگاه کشور امارات متحده عربی بوده و دارای یک مرکز خرید می‌باشد. این فرودگاه جوایز بسیاری به خاطر طراحی و سرویس عالی اش برده است.
این فرودگاه دارای دو ترمینال است که مرکز خرید اصلی آن در ترمینال یک واقع شده است.
از تمامی پروازهای ایرانی فقط پروازهای ایران ایر به این ترمینال هدایت می شوند.
در حاشیه اغلب خیابانها و اتوبانها پارکینگهای عمومی وجود دارد و عبور و مرور در مرکز شهر و خیابانهای اطراف به دلیل ترافیک سنگین کمی با کندی صورت می گیرد. البته طراحی هندسی خیابانها و علائم رانندگی مناسب به کاهش ترافیک کمک بسیاری نموده است. اغلب خیابانها و چهارراه های اصلی دبی توسط دوربین های پلیس کنترل می شود به همین دلیل قوانین راهنمایی و رانندگی توسط رانندگان بیشتر رعایت می گردد. استفاده از اتومبیل شخصی و تاکسی رایج ترین روش جابه جایی در این شهر می باشد. البته تعداد قابل توجهی اتوبوس نیز مسافران را جابه جا می نمایند. پیاده روی و دوچرخه سواری متداول نیست. اتوبوسهای برقی، قطار شهری و مترو در این شهر وجود ندارد. استفاده از موتور سیکلت نیز بسیار محدود است. اجاره یک اتومبیل در خیلی از مواقع از هزینه کرایه تاکسی در طول یک روز کمتر خواهد شد ولی قیمت تاکسی در مقایسه با شهرهای دیگر از نرخ بالایی برخوردار نیست.

تاریخچه دبی

اصل نام دبی از دو حرف "د" و "با" تشکیل شده و نام نوعی ملخ کوچک است قبل از اینکه بال در آورد. این نوع ملخ در زمان گذشته در این منطقه وجود داشته، به همین جهت نام منطقه را دُبا گذاشته بودند که به مرور زمان به دبی تبدیل شده است.
دبی تا قبل از سال ۱۸۳۳ میلادی دهکده ای از توابع مشایخ ابوظبی بوده است، در سال ۱۸۳۳ شیخ مکتوم بن بطی آل مکتوم به همراه ۸۰۰ نفر از خویشاوندان و وابستگان وهمراهان خود، از امارت ابوظبی به این دهکده می‌کوچند واز آن تاریخ دوران حکمرانی قبیله آل مکتوم، وتاسیس امارت دبی آغاز می‌شود. قبل از این تاریخ دبی یک روستای کوچک بیش نبود وهیچ امتیازی از سایر روستاهای اطراف خود نداشته بود.
نسبت قیبله آل مکتوم به قبیله آل بوفلاسه یکی از فروع قبائل بزرگ بنی یاس می‌رسد. واصل نام این قبیله از نام فلاسه خواهر فلاح بن هلال الیاسی جد آل نهیان یکی از حکام امارت ابوظبی گرفته شده‌است. تاریخ نویسان چنین نوشته اند که فلاسه به ازدواج پسر عموی خود راشد بن عامر بن هلال الیاسی در می‌آید، وصاحب چند پسر می‌شوند که به الرواشد معروف می‌شوند. و از آنجائیکه فلاسه آل نهیان از شخصیت برجسته ای بین عشیره خود داشت و از نفوذی قوی برخوردار بود، فرزندانش نام آل بوفلاسه برخود می‌گیرند وبه قبیله آل بوفلاسه مشهور می‌شوند. و قبیله بنی یاس از چند قبیله بزرگ تشکیل یافته بود وبه نام حلف بنی یاس معروف بود. که بیشتر آنان از قبیله نوادگان و عموزادگان بودند، که جد مستقیم آل نهیان و آل مکتوم می‌باشد. قبیلهٔ بنی یاس از نفوذ خاصی در منطقه برخوردار بوده اند، و در قیام اتحاد دولت امارات متحده عربی نقش مهمی داشته اند.

اقتصاد دبی

دبی از دیگر امارت‌های امارات متحده عربی متمایز می‌باشد از این لحاظ که درآمد نفت آن تنها 6 درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و اکثر درآمد امارت دبی از منطقه آزاد جبل علی، فروش ملک به اتباع خارجی در مناطق آزاد، اعطای اقامت، صدور مجدد کالا، ترانزیت مسافر و کالا و همچنین قسمت بزرگی نیز از گردشگری و دیگر خدمات مالی و تجاری تشکیل می‌گردد. تاسیسات و پیشرفتهای زیاد در صنایع و فعالیتهای مختلف در دبی باعث شده تا توجه جهانی را در تمام زمینه‌ها و پروژه‌ها جلب کند.
دبی و دیره، بنادر مهمی برای تولیدکنندگان غربی است. بیشتر مراکز مالی و بانکها در منطقه بندری می‌باشد. دبی اهمیتش را به عنوان یک مسیر تجاری در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به دست آورد. شهر دبی تجارت آزاد طلا دارد. بندر جبل علی در دهه ۱۹۷۰ ساخته شده و بزرگترین بندر دست ساز بشر در جهان است. اما دبی به صورت فزاینده‌ای در حال پیشرفت به عنوان مرکزی برای صنایع خدماتی از قبیل فناوری اطلاعات و سرمایه گذاری می‌باشد. خطوط حمل و نقل توسط هواپیمایی امارات تقویت شده و در سال ۲۰۰۶ حدود ۲۸ میلیون مسافر را جا به جا کرده‌است. همچنین در دبی مناطق آزاد برای صنایع بخصوص وجود دارد از قبیل شهر اینترنتی دبی و شهر رسانه دبی.

ساختار دبی

خور دبی شهر دبی را به دو بخش دیره و بر دبی تقسیم کرده. دو پل به نام‌های قرهود و آل مکتوم که از روی خور و یک تونل به نام نفق الشندقه که از زیر آب می‌گذرد این دو قسمت را به هم مربوط می‌کنند. دیره در شرق راست و بر دبی در غرب چپ قرار دارند. دیره محلی بازاری، سنتی و قدیمی و کارگری است. اما بخش بر دبی محلی است که مسئولین دبی قصد دارند از آن شهری مدرن با بافت مدرن درست کنند. خیابان شیخ زاید با ساختمان‌های مجلل و بلند، پایین شهر جدید دبی شده‌است و بزرگ‌ترین برج دنیا را در خود جای داده‌است. بالای شهر دبی، ساحل کناری جمیرا خواهد بود با انواع ویلاهای مجلل چندین ملیون دلاری و پالم‌هایی که در دل خلیج فارس پی ریزی و بنا شده. حدود ۵۰ درصد سرمایه وارد شده در سالهای اخیر به دبی از طریق بخش املاک بوده، به طوری که متقاضیان با خرید خانه‌ها و آپارتمان‌ها به صورت هوایی و ۹۹ ساله، صاحب امتیاز اقامت خواهند شد. قبلا اختیار خانه بدون اجاره کردن آن برای بیگانه تباران امکان‌پذیر نبود.
ساخت و ساز در دبی خیلی سریعتر از کشورهای غربی پیش می‌رود و علتش اینست که نیروی کار ارزانی از آسیا در اختیار گرفته. یکی از مهم‌ترین علل پیشرفت در ساخت و ساز اینست که دبی در حال متنوع ساختن اقتصادش است. در واقع دبی نمی‌خواهد به درآمد نفت که تصور می‌شود تا سال 2015 تمام شود، تکیه کند.